Τι σημαίνει αυτό; Πως οι Έλληνες ικανοποιούνται πλέον μόνο με τα βασικά και δεν ενδιαφέρονται για μία καλύτερη ζωή μέσω της εργασίας, η οποία μετατρέπεται αποκλειστικά σε υπηρεσίες προς όφελος του κράτους με το ελεύθερο επάγγελμα να χάνεται.
Τροφή, έστω και περιορισμένη, στέγαση και μεταφορές αποτελούν τα τρία σημαντικά θέλω των Ελλήνων. Όποιος τους τα εξασφαλίζει αυτά θα τον ακολουθήσουν. Όλα τα άλλα περνούν σε δεύτερη μοίρα και τρίτη μοίρα.
Η χώρα, στην οποία γεννήθηκε η δημιουργία, το εμπορικό δαιμόνιο και ελεύθερη πρωτοβουλία μεταλλάσσεται σε ένα εσωστρεφές σοβιετικού τύπου κράτος με όλο και περισσότερο κλεισμένους στον εαυτό τους πολίτες μα καμία όρεξη για εκπαίδευση, έστω και την «κουτσουρεμένη» που προσφέρεται. Γι΄αυτό θα φροντίσει η Ατζέντα 2030 με τα ολοήμερα σχολεία.
Όσο λιγότερες ουσιαστικές γνώσεις, τόσο ευκολότερη η δουλειά υποταγής συνειδήσεων της όποιας εξουσίας!
Διαβάζουμε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο:Σύμφωνα με την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ, η συνολική µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών (αγορές) για το 2016 ανήλθε στα 5.713.151.430 ευρώ, καταγράφοντας µείωση κατά 2,5% ή 147.187.565 ευρώ σε σύγκριση µε το 2015. Η µέση µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών για αγορές ανήλθε στα 1.392,03 ευρώ, καταγράφοντας µείωση 2% ή 28,97 ευρώ. Η µέση συνολική δαπάνη για κάθε άτοµο ανήλθε στα 538,94 ευρώ, καταγράφοντας µείωση 2% ή 11,24 ευρώ. Σε πραγματικούς όρους, η µέση µηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών µειώθηκε ακριβώς κατά το ίδιο ποσοστό (2% ή 28,97 ευρώ), λόγω της µηδενικής επίδρασης του πληθωρισμού.
O κίνδυνος φτώχειας απειλεί το 18,2% του πληθυσμού της χώρας, όταν στον υπολογισµό του δείκτη λαµβάνεται υπόψη µόνον η ισοδύναμη δαπάνη µε τρόπο κτήσεως την αγορά (18,3% το 2015), ενώ ο δείκτης µειώνεται στο 11,3% του πληθυσμού (13,4% το 2015), όταν λαµβάνονται υπόψη όλες οι καταναλωτικές δαπάνες, ανεξάρτητα από τον τρόπο κτήσεως (τεκμαρτό ενοίκιο από ιδιοκατοίκηση, ιδιοπαραγόµενα αγαθά, αγαθά και υπηρεσίες παρεχόμενες δωρεάν από τον εργοδότη, άλλα νοικοκυριά, µη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, κράτος κ.λπ.)
Τόσο το 2015 όσο και το 2016, το μεγαλύτερο µερίδιο των δαπανών του µέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών αφορά στα είδη διατροφής (20,7%) και ακολουθούν η στέγαση (13,8%) και οι µεταφορές (12,9%), ενώ οι υπηρεσίες εκπαίδευσης αντιστοιχούν στο µικρότερο µερίδιο των δαπανών (3,2%). Αναλυτικότερα, σε τρέχουσες τιµές η ποσοστιαία κατανοµή των 12 κατηγοριών έχει ως εξής:
- είδη διατροφής 20,7%
- στέγαση 13,8%
- µεταφορές 12,9%
- ξενοδοχεία, καφενεία και εστιατόρια 9,9%
- διάφορα αγαθά και υπηρεσίες 9%
- υγεία 7,4%
- είδη ένδυσης και υπόδησης 5,8%
- διαρκή αγαθά 4,4%
- αναψυχή και πολιτισµός 4,6%
- επικοινωνίες 4,2%
- οινοπνευματώδη ποτά και καπνός 3,9%
- εκπαίδευση 3,2%
